Dedemsvaria, hoe het groeide...

(Door W. Wind - juli 2002)

Om Dedemsvaart en -met name- de middenstand te promoten werd er na een bepaalde periode een meer dagen durende tentoonstelling gehouden. Wie herinnert zich iets dergelijks niet achter de boerderij van Buit (nu kinderboerderij) en direkt ten oosten van de Nieuwewijk? De organisatoren wisten echter de weergoden nooit gunstig te stemmen, met als gevolg, dat de terreinen meer dan eens doorweekt waren en het publiek een ware modderpoel moest nemen. En toch waren de organisatoren alle dagen verbaasd: de tenten puilden uit van de bezoekers!

En toch hadden plotseling de tentoonstellingen afgedaan en werden er plannen ontvouwd voor een feestweek, die waren uitgewerkt in het kantoor van Leeskring Elk Wat Wils in Sluis Zes. Achter die plannen zaten Bart Bakker, Henk Haverkort, Anton Jonker en Geert Kremer. Het was een behoorlijk ingrijpende gedachte, want er moest bijvoorbeeld een week lang een helft van de Julianastraat voor alle verkeer worden afgesloten. De uitdenkers kregen echter groen licht waar ze dat nodig hadden. Er kwam een braderie op straat, met een heleboel aktiviteiten er omheen. De braderie is nog steeds de rode draad, ook al is de deelname er in de loop van de jaren niet groter op geworden.

Wat was het een geluk, dat er nog een stuk vaart tegen het centrum aan lag, die in opdracht van mr. Willem Jan baron Van Dedem was gegraven. Met water kun je spectaculaire dingen doen en dat gebeurde ook, tot vandaag de dag nog. Er staat ieder jaar nog steeds veel volk langs de kanaaloevers!

De feestweek, Dedemsvaria genoemd, moest bekendheid krijgen en duizenden mensen uit de plaats en de grote omgeving trekken. Ook daar bedachten de uitdenkers wat voor: een reclamekaravaan, die een volle dag onderweg was, laten rijden. Na een aantal jaren is daar door tanende belangstelling mee gestopt.

In het tweede jaar kwam er een nieuw aspekt bij: een rozenkoningin met twee hofdames, die gedurende de week representatieve handelingen deden. Dat is niet veranderd, hoewel het wel eens moeilijk is geweest om voldoende animo onder de dames op te wekken...

De initiatiefnemers stelden zich zelf een weinig benijdenswaardige eis: alles moest gratis toegankelijk zijn. Dat betekende dat er sponsors moesten worden gevonden, en dat lukte. Nog steeds handhaven de huidige stichtingsbestuurders Mary Hulleman, Jan Bredenoord, Wim van der Graaf en Johan Veenstra het principe eerst de zekerheid van het geld en dan ja zeggen tegen het beoogde feestweekonderdeel. Op dat punt is van het 'alles gratis' afgeweken: daar waar er artiesten buiten het braderiegebeuren aan te pas komen moet er een entree worden betaald, zoals bijvoorbeeld op de slotavond bij de Kotermeerplas (met onder andere Willeke Alberti). Maar bijvoorbeeld niet voor het country and westerngebeuren op donderdag.

In de loop van de jaren Dedemsvaria zijn er heel wat dingen uitgeprobeerd. Verschillende moesten wegens onvoldoende succes of geen sponsor worden geschrapt. Andere konden, al dan niet wat aangepast, moeiteloos worden gehandhaafd. Vandaar ook dat het niet helemaal onterecht is dat er wordt gezegd, dat het 'altijd weer hetzelfde is'.

En toch komen er ieder jaar weer duizenden mensen op Dedemsvaria af. Sommigen komen zo wat elke dag. De braderie, de feestweek, is voor hen een ontmoetingsplaats! Daar wordt ook deze feestweek naar gestreefd!